17 مهر که روز جهانی کودک نامگذاری شده است بهانه‌ای شد تا وارد دنیای کودکان شویم

فاطمه رضایی، روان‌شناس کودک و نوجوان:

معمولا برخی از کودکان در نقاشی‌هایشان آدمک‌هایی که نشانگر اعضای خانواده است را می‌کشند، گاهی اوقات مادر را بدون زبان می‌کشند و این به آن معناست که کودک از دست دستورات مادر خسته شده است، گاهی برخی کودکان بر روی لب‌های مادر زیپ می‌کشند و این به معنای این است که کودک نمی‌خواهد مادر امر و نهی کند یا برخی کودکان وقتی خودشان را نقاشی می‌کنند، برای خودشان گوش نمی‌کشند و این به معنای آن است که کودک دیگر نمی‌خواهد بشنود.

 

گاهی اوقات کودکان نقاشی خاصی نمی‌کشند چون با تصاویر آشنایی ندارند و فقط به خط خطی کردن کاغذ می‌پردازند و معمولا کودکانی که در سمت چپ کاغذ را خط خطی می‌کنند، کودکانی گوشه‌گیر یا غمگین هستند و بر عکس آنها، کودکانی که در محیط شادتری رشد کرده و بیشتر به بازی گوشی مشغول هستند در وسط کاغذ و حجم بیشتری از کاغذ را به نقاشی اختصاص می‌دهند.

 

معمولا کودکانی که اعتماد به نفس پایینی دارند تنها در یک بخش کوچکی از کاغذ نقاشی می‌کنند و بخش زیادی از کاغذ سفید می‌ماند.

اگر کودک تنها در یک گوشه کاغذ نقاشی بکشد یعنی نشانگر ارتباط کم کودکان با اطرافیان است، باید توجه کرد که نقاشی کشیدن یعنی زبان ارتباط برقرار کردن کودک با اطرافیان و هر آن چیزی که او را خوشحال یا ناراحت می‌کند، در واقع کودکان با نقاشی‌هایشان حرف می‌زنند و اگر اطرافیان نقاشی کودک را تایید نکنند و درباره مفهوم نقاشی از او سوال نکنند، او به شدت واکنش نشان می‌دهد.

 

این روان‌شناس معتقد است که تشویق کودکان به نقاشی کردن باعث می‌شود والدین به دنیای پر رمز و راز کودکان وارد شده و پا به پای آنها از نوع نقاشی کودک لذت ببرند، در ادامه این موضوع کودک با زبان شیرین و لطیف خود نقاشی را برای دیگران تعریف می‌کند و انتظار دارد والدین و بقیه او را تایید کنند وقتی تاییدها و تعریف های اطرافیان صورت گرفت، کودک برای ادامه نقاشی خود دلگرم‌تر می‌شود.