استفاده از هوش مصنوعی بدون داشتن راهبرد محتوایی مشخص، منجر به تولید مطالب بی‌هدف و تکراری می‌شود؛ ارتباط‌گران باید با شناسایی دقیق مخاطبان هدف و شخصی‌سازی لحن، مانع از تبدیل شدن خروجی خود به محتوای بی‌ارزش هوش مصنوعی شوند.
کارن فریبرگ، استاد ارتباطات راهبردی در دانشگاه لویی‌ویل، تأکید می‌کند که صرف‌نظر از نوع ابزار مورد استفاده، یک راهبرد محتوایی روشن باید مسیر تولید محتوا را مشخص کند.
فریبرگ در دوره آموزشی گواهی نویسندگی راگان برای ارتباط‌گران گفت: «اگر راهبردی نداشته باشید که همه چیز را به هم پیوند دهد، محتوای شما فقط به عنوان زباله هوش مصنوعی دیده خواهد شد. در این حالت، هیچ هدفی وجود ندارد، هیچ مقصدی تعریف نشده و هیچ مخاطبی مورد توجه قرار نگرفته است.»
به گفته او، تیم‌های ارتباطات باید پیش از انتشار هر محتوایی که با کمک هوش مصنوعی تولید شده است، به سه پرسش اساسی پاسخ دهند:
نخست، این محتوا برای چه کسی تولید می‌شود؟
فریبرگ توصیه می‌کند ارتباط‌گران از تولید محتوا برای مخاطبان گسترده و نامشخص پرهیز کنند. کارکنان، مشتریان، رسانه‌ها یا سایر ذینفعانی که واقعاً به این اطلاعات نیاز دارند باید به‌طور دقیق شناسایی شوند. سپس نمونه‌ها، میزان جزئیات، لحن و زبان محتوا باید متناسب با ویژگی‌های همان گروه تنظیم شود.
دوم، هدف این محتوا چیست؟
هر پیام ارتباطی باید به یک هدف مشخص متصل باشد؛ از اطلاع‌رسانی و آموزش گرفته تا ایجاد اعتماد، تغییر نگرش یا تقویت رابطه با مخاطبان. استفاده از هوش مصنوعی نباید جایگزین تفکر راهبردی شود.
سوم، چگونه می‌توان صدای منحصربه‌فرد سازمان را حفظ کرد؟
فریبرگ هشدار می‌دهد که استفاده گسترده از ابزارهای هوش مصنوعی ممکن است باعث شباهت بیش از حد محتواهای سازمان‌ها به یکدیگر شود. او می‌پرسد: «اگر همه از هوش مصنوعی استفاده کنند، صدای همه ما شبیه به هم خواهد شد. چگونه صدای خود را در مقایسه با هر کس دیگری که به طور بالقوه از هوش مصنوعی استفاده می‌کند، متمایز کنیم؟»
بر اساس دیدگاه فریبرگ، ارزش واقعی هوش مصنوعی در روابط‌عمومی زمانی آشکار می‌شود که این فناوری در خدمت یک راهبرد مشخص، شناخت دقیق مخاطب و حفظ هویت ارتباطی سازمان قرار گیرد؛ نه اینکه صرفاً به ابزاری برای تولید حجم بیشتری از محتوا تبدیل شود./شارا
📤 اشتراک‌گذاری: