پروین خدادادی حدادان دکترای علوم ارتباطات – هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد. تمدنها، تجربههای تلخ و شیرین و علوم بانوشتن ماندگار میشوند و آیندگان مملو از تجربه و پر از راهحلها هستند و امروز *روز قلم*، بهعنوان نمادی است و نامگذاری این روز، بیارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگساز این سرزمین نیست.
ارتباط خبر – قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسانها و بیانکننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسانها است. هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گستردهتر از آن است که در بیان بگنجد.
هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد. تمدنها، تجربههای تلخ و شیرین و علوم بانوشتن ماندگار میشوند و آیندگان مملو از تجربه و پر از راهحلها هستند و امروز *روز قلم*، بهعنوان نمادی است و نامگذاری این روز، بیارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگساز این سرزمین نیست.
البته باید بدانیم ابوریحان بیرونی در کتاب *آثارالباقیه* خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر “عطارد” مینامیدند.
از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. به همین مناسبت این روز را روز نویسندگان میدانستند و گرامی میداشتند.
نظامهای نوشتاری مدون، رقمی حدود شش هزارسال پیش را نشان میدهد. این ارقام و آمارها فقط تخمینی است از سوی کاوشگران علمی، در صورتی که بدون شک پیشرفتی از سوی جوامع گوناگون، بدون کمک خط و زبان امکانپذیر نبوده است و در ابتدا برای نوشتن، سنگ، چوب، پوست حیوانات، برگ درختان، استخوان، موم، ابریشم، پنبه و کاغذ استفاده شد و در طول تاریخ، نوشتن به دو صورت بود؛ یک دسته خطوطی را در بر میگرفت که با استفاده از ابزارهای تیز چون سوزن، چاقو و نوشتاری، کندهکاری میشد و دسته دیگر شامل خطوطی است که بهوسیله قلم پر، قلمنی، قلممو و با استفاده از جوهر برسطح ماده نوشتاری ترسیم میشد.
گفتنی است نسخه پردازی از نوشتهای بر سنگ یا فلز بهطور منطقی، در نهایت به اختراع چاپ انجامید./شارا
📤 اشتراکگذاری: