گزارشها حاکی است این عملیات شامل اعزام نیروهای زمینی خواهد بود، دهها هزار نفر را آواره میکند، مسیر کمکرسانی غذایی را مختل میسازد و نزدیک به یک میلیون نفر را به مناطق جنوبی نوار غزه سوق میدهد. طبق برنامه، تخلیه شهر غزه باید تا ۷ اکتبر انجام شود.
ام ابراهیم بنات، ۵۵ ساله و چهار بار آواره، با نگرانی میپرسد: «با کودکان و سالمندان کجا برویم؟ از آوارگی و گرسنگی خستهایم. ما مردگان متحرک هستیم.» او که دختر و نوههایش را از دست داده، شرایط را «ویرانی کامل» توصیف میکند.
ابو ناصر مشتهه، ۳۵ ساله از محله ریمال، میگوید در صورت دستور تخلیه، تنها اقلام ضروری را برمیدارد: «این بدون شک پایان مردم غزه خواهد بود.» او مادرش را در حمله هوایی آغاز جنگ از دست داده است.
برآورد میشود ۹۰٪ مردم غزه حداقل یک بار آواره شدهاند و یکدهم جمعیت زخمی شدهاند. با نابودی بیمارستانها و محدودیت شدید دسترسی به کمکهای سازمان ملل، بسیاری از پناهگاههای جنوب – مانند خانیونس و رفح – نیز به ویرانه تبدیل شدهاند.
در برابر این وضعیت، برخی مصمم به ماندن هستند. حسام السقا، ۴۶ ساله، میگوید: «خانه و زمینم را ترک نمیکنم، حتی اگر همه سلاحها به سوی من نشانه روند.» او طرح اشغال را «ابزار فشار برای تسلیم حماس» میداند.
ابراهیم ابوالحسنی، ۴۷ ساله که پسرش را از دست داده، میگوید: «این سرزمین ماست. اینجا زندگی میکنم و اینجا میمیرم.»/شارا
نویسندگان: ملاک ا. تنتش (Malak A Tantesh) در غزه و لورنزو توندو (Lorenzo Tondo) در اورشلیم
📤 اشتراکگذاری: